Tajemnice istnienia


 

Według ruchu teozoficznego nasz układ słoneczny zamieszkują cztery królestwa przyrody- ludzie, zwierzęta, rośliny i minerały, a rozwijając w sobie coraz szerzej świadomość i aktywność, postępują naprzód w ewolucji.

Po cyklu rozwoju kamienie będą roślinami, re z kolei zwierzętami ,zwierzętami zwierzęta ludźmi, a ludzie aniołami.


 

Rozwój jednostki duchowej, czyli monady od kamienia do anioła odbywa się w ten sposób, że najpierw jako kamień, ma ta monada tylko jedno ciało fizyczne, a następnie jako roślina dostaje drugie ciało- eteryczne, potem jako zwierzę trzecie – astralne i na końcu jako człowiek- czwarte umysłowe.

Dalsze monady jako człowieka następuje przez kolejne inkarnacje na ziemi w różnych ciałach, wskutek czego tworzy się jeszcze jedno ciało- przyczynowe, trwające przez wszystkie wcielenia.


 

Celem ewolucji wg teozofii jest doskonalenia ciała, aby przez nie działalność duchowa mogła jak najswobodniej przejawiać się na wewnątrz oraz kształcenie ducha przez odbieranie i uświadamianie sobie coraz wszechstronnych wrażeń zewnętrznych- czyli rozwój zakresu świadomości.


 

Zadaniem ducha w ciele ludzkim jest dalsze rozwijanie świadomości, a zarazem udoskonalenie tych ciał, jakie ma na sobie w kolejnych wcieleniach, udoskonalenie nie tylko ciała ale także i ducha astralnego i przyczynowego.


 

Gdy wykształci te ciało do stopnia najwyższego, zakreślonego obecnym cyklem ewolucyjnym, nie będzie mu już potrzebne ciało fizyczne, przestanie być człowiekiem a zostanie aniołem, duchem bez ciała fizycznego.


 

Po zniszczeniu ciała fizycznego człowieka wskutek choroby, starości lub uszkodzenia ciała- co nazywamy śmiercią- duch opuszcza niezdatny do użytku organizm i pozostaje tylko w swych ciałach niewidzialnych. Kilka dni po zgonie rozkąłda się ciało eteryczne, a człowiek żyje tylko w swym ciele astralnym i wyższych, jako tzw, zmarły. Gdy wyczerpią się także nie zużyte popędy, co trwa mniej więcej przez okres czasu równy 1/3 życia ziemskiego- czyściec, odrzuca człowiek także ciało astralne i przechodzi na równinę myślową czyli do nieba.

Tu przebywa, zależnie od zakresu myśli, jakie zdołał rozwinąć w życiu ziemskim- lat kilkadziesiąt, kilkaset lub dłużej, po czym budzi się w nim chęć do zbierania kolejnych doświadczeń.


 

Świadomość jego zwraca się na nowo ku ziemi, wtedy duch wyszukuje sobie warunki, w których mógłby zebrać jak najwięcej doświadczeń, których mu brakuje do osiągnięcia nirwany. Upatruje sobie odpowiednich rodziców. Ten popęd do urodzenia tworzy mu nową powłokę, ciało fizyczne. Dziecko rodzi się na ziemi, i otrzymuje nową inkarnację. Ze starej pozostał tylko duch, a ciało astralne, eteryczne i fizyczne jest całkiem nowe. Nie ma poprzedniej pamięci, jest nowe ciało i możliwość nowych doświadczeń. Dopiero gdy człowiek zdoła nawiązać łączność między ciałem a duchem , jest w stanie odkryć prawdę na temat poprzednich jego wcieleń.
 

Ruch teozoficzny końcem XIX wieku rozwinął się szczególnie w Europie dzięki Helenie Bławatskiej, która we wczesnej młodości objawiała uzdolnienia paranormalne. Przez wiele lat podróżowała po Europie, Amerykach, Egipcie i Indiach i tam zgłębiała swoje uzdolnienia poprzez wiedzę zdobytą tam. Dostąpiła ona wtajemniczeń i w 1870 roku założył a w Kairze Towarzystwo Teozoficzne, następnie w Ameryce spotkała Henryka Olcotta i z nim założył a w 1875 roku Nowe Towarzystwo Teozoficzne. Potem przeniosła jego siedzibę do Adjar w Indiach.

Zasady teozofii, jako systemu filozoficznego bazują na buddyzmie i neoplatonizmie. Mottem filozofii jest „ Nie ma religii wyższej niż prawda”. Wg Bławatskiej, teozofia nie ma nic wspólnego z religią, gdyż uważa go za system myślowy, który da się pogodzić z takimi religiami jak hinduizm czy buddyzm.

Jako system filozoficzny, teozofia daje odpowiedź na niemal wszystkie zagadnienia, które stawia ludzki umysł w swym dążeniu do zbadania i zrozumienia zagadki bytu.. W systemie tym mieści się kosmologia, prehistoria, etyka, psychologia i wiele innych pokrewnych przedmiotów.

na podst. J. Świtkowski- Okultyzm i magia w świetle parapsychologii

Księga Wiedzy Tajemnej- Max Adler